Święty Dom Loreto

Święty Domek w Loreto jest rzekomo miejscem narodzin i wychowania Maryi, gdzie anioł przepowiedział jej, że zostanie matką Jezusa. Pierwsza historyczna wzmianka o „Santa Casa” pojawia się, gdy Helena, matka cesarza Konstantyna Wielkiego, dowiedziała się o jego istnieniu i kazała zbudować wokół domu kościół, aby go chronić. Według legendy z XIV wieku, po tym, jak Ziemia Święta znalazła się pod panowaniem islamu w 14 roku, Święty Domek został przeniesiony przez aniołów do Dalmacji (w dzisiejszej Chorwacji) w 1263 roku, gdzie wizja objawiła mu, że jest to dom Maryi. Trzy lata później, w 1291 roku, aniołowie ponownie przenieśli go do Recanati, a ostatecznie, w 1294 roku, do gaju laurowego, „Lauretanum”, od którego Loreto wzięło nazwę. Mit o Świętym Domku głosi, że gdy Święty Domek został opuszczony na miejsce, pobliskie drzewa skłoniły się z szacunkiem.

Analiza źródeł literackich wskazuje jednak, że transport Santa Casa odbywał się drogą morską, a nie za pośrednictwem aniołów. W średniowieczu chrześcijaństwa mnisi i krzyżowcy byli często nazywani przez zwykłych ludzi „aniołami”; to wyjaśnia legendę o „aniołach”, którzy przetransportowali dom z Ziemi Świętej do Loreto. Dowody archeologiczne i dokumenty odkryte w 1962 roku sugerują, że dom rzeczywiście mógł pochodzić z regionu Nazaretu, ponieważ wapień i cedr, z których został zbudowany, nie są dostępne w okolicach Loreto.

Sam Domek Święty jest dość mały, a jego jedno pomieszczenie z małym ołtarzem zawiera figurę Czarnej Madonny i niebieski sufit ze złotymi gwiazdami. W 1469 roku nad Domkiem Świętym zbudowano dużą Bazylikę. Wielokrotnie przebudowywana i rekonstruowana w ciągu kolejnych stuleci, Bazylika ma renesansową fasadę i gotyckie wnętrze. W 1510 roku Santa Casa została zatwierdzona jako miejsce pielgrzymek. Szybko zyskała ogromną popularność we Włoszech i już w XVI wieku przyjmowała pielgrzymów z całej Europy. Wokół Domku Świętego i wewnątrz Bazyliki znajduje się marmurowy hol, którym pielgrzymi okrążają sanktuarium. Pielgrzymi klękają, aby okrążyć sanktuarium, a miliony osób, które oddały się temu aktowi nabożeństwa, stąpały po dwóch płytkich korytach, zanurzając kolana w twardym kamieniu.

W średniowieczu średniowieczne wierzenia religijne w odpusty odgrywały znaczącą rolę w sponsorowaniu pielgrzymek do świętych sanktuariów. Pielgrzymi wierzyli, że za każdy dzień spędzony w sanktuarium w Loreto otrzymują złagodzenie kary za swoje grzechy. Sanktuarium w Loreto przyciągało również pielgrzymów ze względu na liczne historie o cudownych uzdrowieniach, które miały miejsce na przestrzeni wieków. W 1920 roku Matka Boska Loretańska została patronką pilotów ze względu na legendarny transport Santa Casa przez anioły. Każdego roku, 8 września, w dniu narodzin Matki Boskiej, grupy pilotów gromadzą się w sanktuarium, aby świętować, modlić się i dziękować za bezpieczne loty oraz uczestniczyć w barwnej procesji. Figurka Maryi towarzyszyła Charlesowi Lindberghowi w pierwszym samotnym locie samolotem przez Atlantyk, a medalion Loreto został zabrany podczas misji Apollo 9 na Księżyc.

10 grudnia odbywa się święto upamiętniające przybycie Świętego Domku do Loreto. Matka Boska Loretańska jest również uważana za patronkę emigrantów, a kobiety w ciąży często odwiedzają sanktuarium, aby modlić się o opiekę i błogosławieństwo dla swoich rodzin. Obecnie Loreto jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc pielgrzymkowych w Europie, a szacuje się, że każdego roku przybywa tu około 4 milionów pielgrzymów.