góra Olimp

Tradycyjnie uważany za niebiańską siedzibę greckich bogów i miejsce tronu Zeusa, Olimp pierwotnie prawdopodobnie istniał jako wyidealizowana góra, którą dopiero później zaczęto kojarzyć z konkretnym szczytem. Wczesne eposy, „Iliada” i „Odyseja” (napisane przez Homera około 700 r. p.n.e.), dostarczają niewiele informacji na temat geograficznego położenia tej niebiańskiej góry, a kilka szczytów w Grecji, Turcji i na Cyprze nosi nazwę Olimp. Najbardziej popularnym mitycznym wyborem jest najwyższe pasmo górskie w Grecji, masyw Olympos, 100 kilometrów na południowy zachód od Salonik w północnej Grecji. Najwyższym szczytem – widocznym na zdjęciu – jest Mytikas o wysokości 2918 metrów (9570 stóp).

Bóstwa, o których wierzono, że zamieszkiwały mityczną górę, to Zeus, król bogów; jego żona Hera; jego bracia Posejdon i Hades; jego siostry Demeter i Hestia; oraz jego dzieci, Apollo, Artemida, Ares, Afrodyta, Atena, Hermes i Hefajstos. Warto zauważyć, że ci olimpijscy bogowie i boginie byli w starożytności postrzegani jako archetypy reprezentujące wyidealizowane aspekty wieloaspektowej ludzkiej psychiki. Kult bóstw był metodą przywoływania i wzmacniania tych aspektów w zachowaniu i osobowości ludzkiego czciciela. Zeus był bogiem umysłu i intelektu, a także obrońcą obcych i świętości przysiąg; Hera była boginią płodności, etapów życia kobiety i małżeństwa; Apollo reprezentował prawo i porządek oraz zasady umiarkowania w sprawach moralnych, społecznych i intelektualnych; Afrodyta była boginią miłości i niepohamowanych namiętności, które popychały ludzi do irracjonalnego zachowania; Hermes był bogiem podróżników, snu, marzeń i przepowiedni; Atena była uosobieniem duchowej mądrości; Hefajstos był bogiem sztuki i ognia; Ares natomiast reprezentował mroczną, krwiożerczą stronę ludzkiej natury.

Ci bogowie i boginie w rzeczywistości nie mieszkali na Olimpie; starożytny mit można raczej rozumieć jako metaforę mocy świętej góry. Ta duchowa moc przyciągała pustelników i mnichów do życia w jaskiniach i lasach góry na długo przed nadejściem ery chrześcijańskiej. Wraz z nadejściem chrześcijaństwa mity i legendy starożytnych Greków zostały stłumione i zapomniane, a święta góra była rzadko odwiedzana. Dziś weekendowi piechurzy i młodzi podróżnicy na wędrownym szlaku przez Europę pokonują szczyt w ciągu jednego dnia. To z pewnością piękne miejsce na tak pospieszną wędrówkę, jednak aby zaczerpnąć prawdziwej magii Olimpu, należy przyjechać tu jako pielgrzym i spędzić kilka cichych dni w lesie.