Meteory

Klasztory Meteory, wznoszące się wysoko na szczytach zlepionych skał wapiennych i piaskowcowych, należą do najwspanialszych miejsc sakralnych na świecie. Położone w regionie Tesalia w północno-środkowej Grecji, z widokiem na dolinę Pinios, wznoszące się skały Meteory, co oznacza „skały w powietrzu”, od dawna budzą podziw i respekt. Pozostałości paleolitu wskazują na osadnictwo wokół skał w okresie od 100,000 40,000 do 8 12 p.n.e., a pustelnicy i asceci zamieszkiwali ten obszar na długo przed erą chrześcijańską. Chrześcijaństwo pojawiło się w VIII wieku, zorganizowane wspólnoty monastyczne rozwinęły się do XII wieku, a do połowy XVI wieku na kamiennych iglicach zbudowano dwadzieścia cztery greckie prawosławne klasztory.

Klasztory, wznoszące się na 200–600 metrów wysokości (niektóre dostępne jedynie za pomocą koszy opuszczanych na linach i wciągarkach), stały się ośrodkami nauki i sztuki aż do połowy XVIII wieku, kiedy to zainteresowanie monastycyzmem spadło. Większość z nich meteorysa monastiria („wiszące klasztory”) zostały opuszczone i do dziś przetrwało tylko sześć, z których cztery można zwiedzać po mostach i wykutych w skale schodach. Klasztory, dawniej odludne, stały się dostępne dla pielgrzymów i turystów dzięki budowie autostrady na początku lat 1960. XX wieku. Jednak napływ odwiedzających zniechęcił nowych mnichów do wstępowania do klasztorów i zmusił innych do przeniesienia się na Górę Athos w poszukiwaniu samotności i prywatności.