Shah Rukn-e-Alam, Multan

Mauzoleum Shah Rukn-e-Alam

Szejch Rukn-ud-Din Abul Fath (1251–1335), powszechnie znany jako Rukn-e-Alam (Filar Świata), należał do wybitnych świętych sufickich z Multanu w Pakistanie. Był synem innego mędrca sufickiego, Pira Sadar-al-Dina Arifa, a także wnukiem i następcą szejka Baha-ud-Dina Zakariji.

Szajch Rukn-e-Alam (Rukn-ad-Din) został pochowany w mauzoleum swojego dziadka, zgodnie z własną wolą. Po pewnym czasie jednak jego trumna została przeniesiona do obecnego mauzoleum, zbudowanego w latach 1320-1324. Święty jest nadal czczony, a jego grób stanowi cel pielgrzymek ponad 100,000 XNUMX pielgrzymów z całej Azji Południowej, którzy odwiedzają go i upamiętniają jego pamięć.

Budynek grobowca jest ośmiokątem o średnicy wewnętrznej 51 stóp i 9 cali, ze ścianami o wysokości 41 stóp i 4 cali i grubości 13 stóp i 3 cali, wspartymi na narożnikach pochyłymi wieżami. Ponad nim znajduje się mniejszy ośmiokąt o wymiarach 25 stóp i 8 cali po zewnętrznej stronie i 26 stóp i 10 cali wysokości, pozostawiając wąskie przejście wokół górnej części dolnej kondygnacji dla Moazzan lub publicznego modlącego się. Całość zwieńczona jest półkulistą kopułą o średnicy zewnętrznej 58 stóp. Całkowita wysokość budynku, wliczając cokół o wysokości 3 stóp, wynosi 100 stóp. Ponieważ stoi na wzniesieniu, całkowita wysokość nad poziomem drogi wynosi 150 stóp. Oprócz znaczenia religijnego, mauzoleum ma również znaczną wartość archeologiczną, ponieważ jego kopuła jest drugą co do wielkości na świecie, po Gol Gumbaz w Bijapur w Indiach.

Mauzoleum zbudowano w całości z czerwonej cegły, obramowanej belkami z drewna sziszam, które po tylu wiekach poczerniały. Elewację zdobią misterne zdobienia w postaci glazurowanych płytek, gzymsów i blanków. Użyte kolory to ciemnoniebieski, lazurowy i biały, kontrastujące z głęboką czerwienią precyzyjnie wypolerowanych cegieł. Mówi się, że grobowiec został zbudowany przez Ghiasa-ud-Dina Tughlaka dla samego siebie w czasach, gdy był gubernatorem Depalpur, między 1320 a 1324 rokiem n.e., ale jego syn, Muhammad bin Tughluq, przekazał go potomkom szacha Rukn-e-Alama na jego pogrzeb w 1330 roku.

W latach 1970. XX wieku Departament Auqaf rządu Pendżabu gruntownie wyremontował i odnowił mauzoleum. Całe lśniące, przeszklone wnętrze jest efektem zastosowania nowych płytek i cegieł wykonanych przez Kashigarów z Multanu.

Inne sanktuaria w Multanie

Mauzoleum meczetu Hazrata Bahuddina Zakriya Bad-Shahee

Mauzoleum Szacha Szamsa Tabriz

Baba Buley Shah
Hadhrat Muhammad Shah Yusaf Gardez