Strony buddyjskie Shugendo

Góra Sanjo-ga-take (góra Omine, 1719 m n.p.m., 5640 stóp) została po raz pierwszy wykorzystana w praktykach religijnych 1300 lat temu przez En-no-Gyoję (znanego również jako En-no-Ozuno), późniejszego założyciela buddyzmu shugendo. Na szczycie Sanjo-ga-take stoi świątynia Ominesanji (poświęcona półbóstwom shugendo: Zao-Gongenowi i En-no-Ozunu), której początki sięgają okresu Nara, z początku VIII wieku. U podnóża góry, w miejscowości Dorogawa Onsen, świątynia Ryusenji co roku 8 maja i 3 września organizuje uroczyste otwarcie i zamknięcie świętej góry. Świątynia Ryusenji służy również jako sala treningowa dla praktykujących shugendo, a festiwal Hachidairyuo-taisai przyciąga co roku w październiku tłumy pielgrzymów z całej Japonii. Przez cały rok w Dorogawa Onsen można usłyszeć kapłanów gór dmących w muszle.

Tradycyjnie kobietom odradzano wspinaczkę na górę Sanjo-ga-take, ponieważ uważano je za rozpraszające uwagę mnichów, a pobliska święta góra Inamura, zarezerwowana dla kobiet, była podobnie zakazana dla mężczyzn. Podobne zakazy wstępu ze względu na płeć występują również w kilku świętych miejscach w innych częściach świata; na przykład mężczyznom nie wolno wstępować do niektórych świątyń bogiń w Indiach, a kobietom nie wolno na Górze Athos w Grecji. Niektórzy tak zwani „moderniści” i (być może zbyt radykalne) feministki mogą, co zrozumiałe, potępiać takie praktyki, ale można również stwierdzić, że w świecie gwałtownie staczającym się w kierunku smutnego stanu kulturowej homogeniczności, na szczęście pewne pozostałości tradycji są nadal cenione i pielęgnowane.

Najlepszym wprowadzeniem do Shugendo, na jakie trafiłem, jest tekst profesora Marka Schumachera, który mieszka w Japonii od 1993 roku. Poniższy akapit pochodzi z jego doskonałej strony internetowej poświęconej Shugendo. Zachęcam czytelników do kliknięcia linku znajdującego się bezpośrednio pod akapitem, aby przeczytać dalszą część artykułu, w którym znajdują się informacje o świętych górach Półwyspu Kii, w tym o Sanjo-ga-take i Haguro San w północnej części Honsiu.

Shugendō (pisane również jako Shugendo) można w luźnym tłumaczeniu przetłumaczyć jako „ścieżka treningu prowadząca do osiągnięcia mocy duchowych”. Shugendo to ważna sekta łącząca kult Kami i Buddy, która łączy w sobie przedbuddyjski kult gór, Kannabi Shinko (idea, że góry są domem zmarłych i duchów rolniczych), wierzenia szamańskie, animizm, praktyki ascetyczne, chiński mistycyzm yin-yang i magia taoistyczna, a także rytuały i zaklęcia buddyzmu ezoterycznego (tantrycznego) w nadziei na osiągnięcie magicznych umiejętności, mocy medycznych i długiego życia. Praktykujący są nazywani Shugenja or Shugyosha or również (ci, którzy zgromadzili moc) i Yamabushi (ci, którzy kładą się na górze). Te różne terminy są zwykle tłumaczone na angielski jako asceta mnich lub kapłan górski. 

W pozostałej części tego artykułu kliknij ten link:

http://www.onmarkproductions.com/html/shugendou.html

Trzy inne dobre źródła informacji na temat Shugendo to te strony internetowe:

http://www.shugendo.fr/en/yamabushi-templars-orient

http://eos.kokugakuin.ac.jp/modules/xwords/entry.php?entryID=830

https://www.wikiwand.com/en/Yamabushi