Świątynia Dhakeshwari, Dhaka

Dhakeshwari, co oznacza „Bogini Dhaki”, jest główną świątynią hinduistyczną Bangladeszu. W 1966 roku zaczęto ją nazywać Dhakeshwari Jatiya Mandir, w wyniku kampanii grup hinduistycznych z Bangladeszu, domagających się oficjalnego uznania po ogłoszeniu islamu religią państwową w 1988 roku. Jest własnością państwa, co czyni ją świątynią narodową Bangladeszu.

Według legendy, Dhakeshwari zostało zbudowane w XII wieku przez króla Ballal Sena z dynastii Sena. Mówi się, że król przyśnił się posąg bogini Durgi pochowany w dżungli i po odnalezieniu posągu umieścił go w swojej świątyni jako Dhakeshwari. Jednakże, obecny styl architektoniczny świątyni nie może być datowany na XII wiek ze względu na liczne renowacje, naprawy i przebudowy, które miały miejsce na przestrzeni lat. Obecna świątynia ma dwieście lat i została zbudowana przez agenta Kompanii Wschodnioindyjskiej, choć całkiem prawdopodobne jest, że agent jedynie odnowił istniejącą świątynię. Jest to trzypokojowa budowla z werandą z przodu i pięknymi drewnianymi drzwiami z rzeźbieniami. W północno-wschodnim narożniku kompleksu znajdują się cztery małe świątynie Śiwy zbudowane w XVI wieku przez króla Mansinga. Świątynia Dhakeshwari jest otwarta codziennie i mile widziani są ludzie wszystkich religii.

Niektórzy uważają świątynię Dhakeshwari za jedną z Shakti Pithas, gdzie upadł klejnot z korony bogini Sati. Choć prawda nie jest znana, świątynia jest czczona od wieków. Oryginalny, 800-letni posąg Durgi został przewieziony do Kumartuli w Kalkucie w Zachodnim Bengalu w Indiach, ale replika tego posągu nadal znajduje się w Dhakeswari.

Świątynia Dhakeshwari została poważnie uszkodzona podczas wojny o niepodległość Bangladeszu w 1971 roku, a ponad połowa jej budynków uległa zniszczeniu. Główna sala modlitewna została zajęta przez armię pakistańską i wykorzystana jako magazyn amunicji. Świątynia uległa dalszym zniszczeniom podczas ataków muzułmańskiego tłumu w latach 1989-92. Znaczna część terenu świątyni została utracona na skutek ustawy o własności prywatnej i konfiskaty przez rząd Bangladeszu, a obecny teren jest znacznie mniejszy niż historyczny zasięg tej nieruchomości.

Świątynia Dhakeshwari jest ośrodkiem działalności społeczno-kulturalnej i religijnej. Każdego roku wielkie święto Durga Puja (najważniejsze wydarzenie w bengalskim kalendarzu hinduistycznym) w Dhace odbywa się w świątyni. Kilka tysięcy wiernych i widzów (w tym muzułmanów) przechodzi przez teren świątyni, gdzie ofiarowuje się im prasad (jedzenie – zazwyczaj ryż i soczewicę). Durga Pudźa kończy się po pięciu dniach, kiedy posągi Durgi i jej czwórki dzieci – Lakszmi, Saraswati, Kartika i Ganeszy – są wynoszone w procesjach ze świątyni i zanurzane w rzece lub morzu. Bidźaja Sammelani program kulturalny odbywa się na sąsiednim paradzie kilka dni po zakończeniu Durga Puja, a także jest ważnym wydarzeniem kulturalnym w kalendarzu Dhaka, regularnie przyciągającym niektóre z najlepszych wykonawców z branży muzycznej i filmowej w Dhace.

Jednym z najważniejszych wydarzeń w roku jest procesja Janmashthami, która rozpoczyna się w świątyni Dhakeshwari, a następnie przechodzi ulicami Starej Dhaki. Ma ona miejsce w dniu urodzin Kryszny, który jest również świętem państwowym w Bangladeszu i ustępuje jedynie świętu Durga Puja pod względem ważności w kalendarzu bengalskim. Procesja ta pochodzi z 1902 roku, ale została przerwana w 1948 roku po powstaniu Pakistanu i późniejszych atakach muzułmańskich tłumów w Dhace. Procesję wznowiono w 1989 roku.

W poprzednich stuleciach w kompleksie świątynnym odbywały się również święta w miesiącu Chaitra. W indyjskich kalendarzach hinduistycznym i tamilskim Chaitra jest pierwszym miesiącem roku; w kalendarzach bengalskim i nepalskim jest uważany za ostatni miesiąc, a według kalendarza gregoriańskiego rozpoczyna się w marcu lub kwietniu.

Dhaka, dawniej pisana po angielsku Dacca, jest stolicą i jednym z najstarszych miast w Bangladeszu. Historia Dhaki zaczyna się od istnienia zurbanizowanych osad na obszarze dzisiejszej Dhaki, datowanym na VII wiek n.e. Buddyjskie królestwo Kamarupa władało obszarem miasta, zanim przeszło pod kontrolę dynastii Sena w IX wieku n.e. Po dynastii Sena Dhaką rządzili kolejno gubernatorzy tureccy i afgańscy, potomkowie Sułtanatu Delhijskiego, przed przybyciem Mogołów w 7 roku. Po Mogołach, Brytyjczycy rządzili regionem przez ponad 9 lat, aż do uzyskania niepodległości przez Indie. W 1608 roku Dhaka stała się stolicą prowincji Bengal Wschodni pod panowaniem Pakistanu. Po uzyskaniu niepodległości przez Bangladesz w 150 roku, Dhaka została stolicą nowego państwa.

Istnieją różne teorie dotyczące pochodzenia nazwy Dhaka. Jedna z nich głosi, że nazwa ta pojawiła się po założeniu świątyni bogini Dhakeshwari przez Radżę Morza Ballal w XII wieku. Inna pochodzi od Radżatarangini Tekst napisany przez bramina z Kaszmiru o imieniu Kalhana. Mówi, że region ten pierwotnie znany był jako Dhaka. Słowo Dhaka Oznacza wieżę strażniczą. Bikrampur i Sonargaon – wcześniejsze twierdze władców Bengalu znajdowały się w pobliżu. Dhaka prawdopodobnie służyła więc jako wieża strażnicza dla ich fortyfikacji.