Klasztor Almuharraq

Aby omówić miejsca pielgrzymkowe w tradycji chrześcijańskiej, należy najpierw dokonać rozróżnienia między miejscami położonymi poza „Ziemią Świętą” Bliskiego Wschodu a tymi znajdującymi się na tym terytorium. Chrześcijańskie miejsca pielgrzymkowe poza Ziemią Świętą są uważane za święte z kilku powodów, między innymi: ze względu na obecność relikwii przypisywanych Chrystusowi, Maryi lub dwunastu apostołom; z powodu „objawień” Jezusa, a częściej Maryi; z powodu cudów przypisywanych Świętej Rodzinie lub różnym aniołom; lub ze względu na związek z jakąś świętą postacią chrześcijańską.

Miejsca pielgrzymek chrześcijańskich w Ziemi Świętej są jednak uważane za święte ze względu na ich bezpośredni związek z faktycznym życiem Jezusa. To, czy Jezus był kiedykolwiek obecny w tych miejscach, jest przedmiotem intensywnej debaty naukowej. Niektórzy ciasno myślący teologowie i fundamentalistyczni chrześcijanie mogą nalegać na ten fakt na podstawie swojej wiary. Historycy wyjaśniają jednak, że istnieje niewiele dowodów historycznych uzasadniających tę sprawę. Ewangelie Nowego Testamentu nie są uważane za historycznie dokładne dokumenty, ponieważ wykazują wiele oznak wielokrotnego autorstwa, późniejszych uzupełnień i zmian oraz znaczących wewnętrznych sprzeczności.

Kaplica Maryi w klasztorze Almuharraq w Egipcie nie jest wspomniana w tekstach i tradycjach chrześcijaństwa rzymskiego, bizantyjskiego, greckiego czy rosyjskiego. O jego istnieniu dowiadujemy się z koptyjskiego prawosławia, chrześcijaństwa praktykowanego w Egipcie. Zgodnie z tradycją koptyjską, kiedy Jezus był dzieckiem, Pan ukazał się Józefowi we śnie i powiedział: „Powstań, weź dziecko i jego matkę i uciekaj do Egiptu, i pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod jest o szukać dziecka, aby je zniszczyć ”. Tak poinformowany Józef wyruszył do Górnego Egiptu z Maryją i Dzieciątkiem Jezus. Szczegóły podróży i sześciomiesięcznego pobytu rodziny na pustyniach gór Qousqam zostały opisane w Manuskrypcie Theophilus, 23rd Patriarcha Aleksandrii (385-412AD). Zdjęcie pokazuje wnętrze kaplicy z 1X wieku zbudowanej w miejscu mieszkania, w którym mieszkali Jezus, Józef i Maria. Klasztor Almuharraq znajduje się w pobliżu miasta Assiut.

Inne święte miejsca w życiu Chrystusa:

• Kaplica Narodzenia Chrystusa, Betlejem, Izrael
• Święta Grota Kuszenia Chrystusa, Jerycho, Izrael
• Kaplica Grobu Świętego, Jerozolima, Izrael

Dodatkowe informacje związane z zainteresowaniami:

Od Miasto Boga, autorstwa EL Doctorow

Pagels, opierając się na zwojach odkrytych w Nag Hammadi w Egipcie w 1945 roku, stwierdza, że pierwsi chrześcijanie byli głęboko podzieleni: na tych, którzy proponowali Kościół według sukcesji apostolskiej, opartej na dosłownej interpretacji zmartwychwstania Jezusa, oraz na tych, którzy odrzucali zmartwychwstanie, chyba że jako duchową metaforę gnozy, osiąganej emocjonalnie i mistycznie, jako wiedzę wykraczającą poza zwykłą wiedzę, percepcję niższą lub wyższą od codziennej prawdy… Doszło więc do walki o władzę. Gnostycy i synoptycy konkurowali ze sobą, tworząc konkurencyjne ewangelie. Gnostycy, którzy twierdzili, że nie potrzeba Kościoła, kapłana ani episkopatu, zostali pokonani, nieuchronnie, z powodu braku organizacji, biorąc pod uwagę ich poglądy. Podczas gdy zrozumiałe jest, że instytucjonalni chrześcijanie martwili się, że ich prześladowana sekta potrzebowała sieci, aby przetrwać, z zasadami porządku i wspólnymi strategiami przetrwania, na przykład koncepcją męczeństwa stworzoną, aby z ich strasznych prześladowań wyciągnąć coś pozytywnego, to prawdą jest również, że walka o Jezusa była walką o władzę, że idea prawdziwego zmartwychwstania, którą wysuwali instytucjonaliści, a wyśmiewali gnostycy, dostarczała autorytetu dla urzędu kościelnego, a walka o zdefiniowanie Jezusa i kanonizację jego słów lub interpretacji jego słów przez innych była czystą polityką, niezależnie od tego, jak namiętna lub pełna czci mogła być, a wraz z pragnieniem utrwalenia autorytetu Jezusa trwającym w Reformacji i powstawaniu sekt protestanckich, w których proponowano rodzaj szczątkowej gnozy w proteście przeciwko sakramentalnym nagromadzeniom kościelnej biurokracji, to czym jest obecnie chrześcijaństwo, ze wszystkimi rezonansami, jakie ma jako wiara oraz bogata i złożona kultura, jest tworem politycznym z polityczną historią. Był to Jezus politycznie triumfujący, stworzony z konfliktów wczesnego chrześcijaństwa, i był Jezusem politycznym od tamtej pory, od czasów nawrócenia cesarza Konstantyna w IV wieku, przez całą długą historię europejskiego chrześcijaństwa, biorąc pod uwagę historię Kościoła katolickiego, jego krucjaty, inkwizycje, spory i/lub sojusze z królami i cesarzami, a wraz z rozwojem reformacji historię aktywnego udziału chrześcijaństwa, we wszystkich jego formach, w wojnach między państwami i rządach ludności. To historia władzy.

Od Dwanaście Narodów Plemienia, John Michell, strony 158 / 159.

Trzy słynne narodziny uczyniły Betlejem miastem-matką Izraela. Urodził się tutaj Beniamin, ostatni i najbardziej ukochany z synów Jakuba, a na północnych obrzeżach miasta znajduje się grób jego matki, Racheli. Ten grób jest nadal czczony przez Żydów, muzułmanów i chrześcijan, i jest ważnym miejscem dla kobiet, które chcą rodzić dzieci. W Betlejem urodził się pasterz, Dawid, najmłodszy syn Jessego, a później został uznany przez proroka Samuela za przyszłego króla Izraela. Tysiąc lat później inny potomek Jessego, znany również jako pasterz, urodził się w grocie na wzgórzu Betlejem. To wydarzenie, zbiegające się z początkiem Ery Ryb, naznaczone było pojawieniem się dziwnej gwiazdy na nocnym niebie. Wschodni astrologowie zaobserwowali, a trzech mędrców pojawiło się w Jerozolimie. Proroctwa, że ​​przyszły król Izraela narodzi się w Betlejem, a przewodnictwo niebiańskiego światła zaprowadzi ich do miejsca narodzin Jezusa. Relacja została podana w Ewangelii Mateusza 2, a u Łukasza 2 jest historia aniołów ukazujących się pasterzom, aby głosić narodziny Chrystusa w mieście Dawidowym. Rzymianie przekształcili urodzinną jaskinię Chrystusa w świątynię Adonisa, ale jej chrześcijańska legenda przetrwała, aw 326 AD zbudowano pierwszy kościół Narodzenia Pańskiego. Został przebudowany we wspaniałym stylu w szóstym wieku i do tej pory był najświętszym sanktuarium chrześcijaństwa.

Od Maria Magdalena: ukryta bogini chrześcijaństwa, autor: Lynn Picknett, strona 176, 184.

Jak widzieliśmy, wszyscy inni bogowie umierający i zmartwychwstający również obchodzili urodziny Jezusa w dniu przesilenia zimowego, choć kiedy papież w końcu ogłosił, że Jezus jednak nie narodził się tego dnia, wywołało to powszechne zdumienie. Fakt, że ta poprawka nadeszła dopiero w 1994 roku, zapiera dech w piersiach. Papież nie rozwinął jednak tego tematu z oczywistych powodów: jego owczarni nie przekonaliby się, gdyby dowiedzieli się, że Ozyrys, Tammuz Adonis, Dionizos, Attis, Orfeusz i (niektóre wersje) Serapis urodzili się nie tylko w dniu przesilenia zimowego, ale najwyraźniej również ich matki, ponieważ ich narodziny miały miejsce w skromnych okolicznościach, takich jak jaskinie, gdzie towarzyszyli im pasterze i mędrcy, przynosząc kosztowne symboliczne dary. Tym pogańskim bogom nadawano bardzo znane tytuły, takie jak „Zbawiciel Ludzkości” i „Dobry Pasterz”.

...

Zgodnie z przyjętą historią, Jezus podał formę słów tylko jednej modlitwy swoim uczniom, która jest dziś znana i kochana jako „Modlitwa Pańska” – „Ojcze nasz, któryś jest w niebie, uświęcone imię Twoje” i tak dalej, znanymi słowami Biblii Króla Jakuba. Jednak ta najbardziej solidnie chrześcijańska modlitwa ma nieoczekiwaną historię: pomimo powszechnego przekonania, że jest inaczej, Jezus nie wymyślił formy słów, ponieważ jest to tylko nieznacznie zmieniona wersja starożytnej modlitwy do Ozyrysa-Amona, która zaczynała się od: „Amon, Amon, Amon, który jesteś w niebie…” a chrześcijański sposób kończenia modlitwy słowem „Amen”, chociaż obejmuje hebrajskie słowo „z pewnością”, pochodzi z egipskiego zwyczaju trzykrotnego powtórzenia imienia boga – „Amon, Amon, Amon”.

Od Drugi Mesjasz, przez Christopher Knight i Robert Lomas; strony 70, 77, 79

W Rzymie gojowscy chrześcijanie połączyli mity swoich starych bogów z kultem wymyślonym przez Pawła, aby stworzyć religię hybrydową, która miałaby wielki apel do maksymalnej liczby ludzi. 20 maja w AD 325 niechrześcijański cesarz Konstantyn zwołał Sobór Nicejski i głosowano, czy Jezus jest bóstwem, czy nie. Debaty były ożywione, ale pod koniec dnia zdecydowano, że przywódca żydowski z I wieku był rzeczywiście bogiem.

Ustanowienie romanizowanej ery chrześcijańskiej oznaczało początek Ciemnego Wieku: okres zachodniej historii, kiedy zgasły światła na całą naukę, a przesądy zastąpiły wiedzę. Trwało to, dopóki reformacja nie podważyła potęgi Kościoła rzymskiego.

...

W tym czasie jeszcze przed narodzeniem Jezusa kapłani Świątyni Jerozolimskiej prowadzili dwie szkoły: jedną dla chłopców i jedną dla dziewcząt. Kapłani znani byli z tytułów, które były imionami aniołów, takich jak Michał, Mazaldek i Gabriel. W ten sposób zachowali czyste linie Lewiego i Dawida. Kiedy każda z wybranych dziewcząt przejdzie przez okres dojrzewania, jeden z kapłanów zaimpregnuje ją nasieniem świętej linii krwi, a po zajściu w ciążę zostanie wydana za mąż za szanowanego mężczyznę, który wychowuje dziecko. Zwyczajem było, że kiedy te dzieci osiągnęły wiek siedmiu lat, zostały one przekazane z powrotem do świątynnych szkół, aby były nauczane przez kapłanów.

Tak więc, jak twierdził Francuz, dziewicę o imieniu Maria odwiedził kapłan znany jako „Anioł Gabriel”, który spłodził ją w ciąży. Następnie została wydana za mąż za Józefa, znacznie starszego mężczyznę. Według tej ustnej tradycji, Maryja miała trudności z cieszeniem się życiem z Józefem, swoim pierwszym mężem, ponieważ był dla niej za stary, ale z czasem pokochała go i urodziła kolejnych czterech synów i trzy córki.

...

Michael Baigent, Richard Leigh i Henry Lincoln w swojej książce Święta krew i Święty Graal, twierdził, że zidentyfikował organizację o nazwie Prieure de Sion. Baigent i jego koledzy wierzyli, że Jezus przeżył krzyż i zamieszkał we Francji, gdzie założył rodzinę, a jego krew, przechodząc przez królów Merowingów i książąt Lotaryngii, zachował Godfrey de Bouillon, który był potomkiem Jezusa i zachował swoją linię krwi nietkniętą do współczesności.

Od Maria Magdalena: ukryta bogini chrześcijaństwa, autor: Lynn Picknett, strona 221.

In Święta krew i Święty GraalBaigent, Leigh i Lincoln sugerują, że „sangreal” powinien oznaczać „sang real”, czyli krew królewską, linię świętych królów, którzy mogliby prześledzić swoje pochodzenie od Marii Magdaleny i Jezusa Chrystusa. Jest jednak pewien problem: rzekomi obrońcy tej linii, Zakon Syjonu, są… Johannitesi nigdy nie utrzyma żadnego związku z Jezusem. Jeśli jakikolwiek domniemany szacunek pochodzi od jakiegokolwiek domniemanego rodu (chociaż sama koncepcja jest niewykonalna, nie mówiąc już o podejrzeniu etycznym), to z pewnością z powodu jej zaangażowanie, nie jego. Jest przedstawicielką Izydy, bogini miłości i magii, która wspiera świętego boga-króla. Dlaczego ona ze wszystkich kobiet powinna pragnąć mężczyzny, którego namaszcza i rozprzestrzenia jego ewangelię, a nie ich wspólną wiarę w boginię?

Od Maszyna Uriela: Odkrywanie tajemnic Stonehenge, potopu Noego i początków cywilizacji, przez Christopher Knight i Robert Lomas; strona 325.

Według Biblii Maryja poczęła w wiosennej równonocy i urodziła Jezusa podczas przesilenia zimowego (w 7 przed naszą erą). Jej znacznie starsza kuzynka, Elżbieta, poczęła podczas jesiennej równonocy i urodziła Jana Chrzciciela podczas przesilenia letniego. Tak więc, dzięki tym dwóm świętym postaciom Nowego Testamentu, mamy wszystkie cztery kluczowe punkty roku słonecznego.

Ważne książki dotyczące początków i historii chrześcijaństwa:

• Początki chrześcijaństwa; autor: Revilo P. Oliver
• Oszustwo biblijne; autor: Tony Bushby
• The Crucifixion of Truth, autor: Tony Bushby
• Spisek w Jerozolimie: ukryte pochodzenie Jezusa; autor: Kamal Salibi
• Ratowanie Zbawiciela: Czy Chrystus przeżył Ukrzyżowanie; autor: Abubakr Ben Ishmael Salahuddin
• Chrystus w Kaszmirze; autor: Aziz Kashmiri
• Ciemna strona historii chrześcijańskiej; Helen Ellerbe
• Zagubiona magia chrześcijaństwa: Celtyckie połączenia Essene; autor: Michael Poynder
• Bloodline Świętego Graala; autor: Laurence Gardner
• Geneza królów Graala; autor: Laurence Gardner
• Klasztor Almuharraq